TOWARZYSTWO PSYCHOPROFILAKTYCZNE ODDZIAŁ W WARSZAWIE TOWARZYSTWO PSYCHOPROFILAKTYCZNE
ODDZIAŁ W WARSZAWIE

Jesteś  osobą odwiedzjącą tę stronę
FE Wiedza Edukacja Rozwój
Europejski Fundusz Społeczny
Equal - Europejskiego Funduszu Społecznego
Unia Europejska
Norway Grants
Ecorys
Fundusz dla Organizacji Pozarządowych
Kapitał Ludzki Wojewoda Mazowiecki PO FIO Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Fundusze EOG
Fundacja Batorego
 Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży


Z OPIEKI W DOROSłOŚĆ - MODEL USAMODZIELNIENIA

Konferencje "Z opieki w dorosłość - model usamodzielnienia" 2013

Kapitał Ludzki Unia Europejska Europejski Fundusz Społeczny

Programy konferencji

Cykl konferencji
"Z opieki w dorosłość - model usamodzielnienia"
9-13 grudnia 2013 r.


Towarzystwo Psychoprofilaktyczne Oddział w Warszawie zaprasza na kolejny cykl konferencji poświęcony przeciwdziałaniu marginalizacji społecznej: "Z opieki w dorosłość - model usamodzielnienia", które odbędą się w grudniu 2013 r.:

1.09.12.2013Piaseczno
2.10.12.2013Białystok
3.11.12.2013Płock
4.12.12.2013Otwock
5.13.12.2013Warszawa

W latach 2003-09 Towarzystwo, we współpracy z Federacją na rzecz Reintegracji Społecznej współorganizowało 6 ogólnopolskich cykli konferencji pod wspólnymi tytułami "Dzieci bez przyszłości", "Dzieci bez przyszłości w szkole", "Pomoc społeczna dzieciom bez przyszłości", "Sprawiedliwość dla dzieci bez przyszłości", "Rodzina dzieci bez przyszłości" i "Rodzina zastępcza dla dzieci bez przyszłości" poświęconych analizie przyczyn marginalizacji społecznej dzieci i młodzieży w Polsce, skutkom procesu wykluczenia społecznego i prezentacji programów zapobiegania i przeciwdziałania marginalizacji społecznej. W konferencjach tych wzięło udział łącznie ponad 5.700 osób. Byli to przedstawiciele administracji państwowej i samorządowej, środowisk akademickich mediów oraz pracownicy placówek publicznych i organizacji pozarządowych pracujący z dziećmi, młodzieżą i rodzinami ze środowisk wykluczonych.

W latach 2010-12 organizowaliśmy cykle konferencji pod wspólnym tytułem "Jak pomagać nie upokarzając" poświęcone standardom etycznym w środowisku zawodowym osób zajmujących się pomocą dla grup wykluczonych społecznie oraz kwestii poszanowania podmiotowości, godności i autonomii osób zmarginalizowanych. W cyklach konferencji "Przemoc w pomocy", "Przemoc w rodzinie" i "Przemoc wobec dzieci" wzięło udział ponad 3.000 osób.

Tematem, który chcemy poddać refleksji w 2013 r. będzie pomoc w przygotowaniu do usamodzielnienia dorastających w opiece zastępczej. Cały proces wychowania dziecka, od narodzin do dorosłości, służy przede wszystkim przygotowaniu go do samodzielności. W dobrze funkcjonującej rodzinie dziecko stopniowo uzyskuje coraz większy zakres swobody i autonomii, rośnie jego samodzielność. Pojawiają się nowe zadania, obowiązki oraz realne konsekwencje podejmowanych decyzji. Z rodziny dziecko wynosi stosunek do siebie, nadzieje, oczekiwania wobec świata i najbliższych, obraz rodziny, wzory ról rodzinnych a także urazy, kompleksy i obawy.

Dla młodych osób przebywających, z różnych powodów, poza swoją rodziną, doświadczenia zdobyte w okresie dzieciństwa i dorastania a szczególnie braki w tych doświadczeniach mogą stać się przyczyną poważnych problemów w ich dorosłym życiu oraz utrudnić im uzyskanie samodzielności.

Z poważaniem:
Marek Liciński

Lp.

Miejsce

Data

Program

Zaproszenie

Karta zgłoszenia

1.

Piaseczno

09.12.2013

        
2.

Białystok

10.12.2013

        
3.

Płock

11.12.2013

        
4.

Otwock

12.12.2013

        
5.

Warszawa

13.12.2013

        




Priorytet / Działanie

VII Promocja integracji społecznej

IP / IP 2:

Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych

Numer konkursu

1/POKL/VII/IN/2011

Temat projektu innowacyjnego

Poszukiwanie metod wczesnej interwencji socjalnej i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu młodzieży powyżej 15 roku życia (ukierunkowanej na poprawę sytuacji zawodowej tych osób)

Typ projektu:   

Projekt innowacyjny z komponentem ponadnarodowym

Okres realizacji projektu

01.12.2011 - 30.11.2014

Zwięzły opis produktu finalnego

Usamodzielnianie  wychowanków opieki zastępczej jest najsłabiej rozwiązaną kwestią lokalnej polityki społecznej. Aktualnie proces usamodzielnienia jest formalny, wprowadzany na 2-3 miesiące przed ukończeniem 18 l. i wychowanek, poza pomocą materialną i czasem pomocą w sprawach urzędowych jest pozostawiony sam sobie zatem obecnie proces usamodzielniania jest za krótki, zbyt późno rozpoczynany, nie dotyczy podstawowych sfer a wychowanek jest traktowany przedmiotowo.
Główną przyczyną trudności we wchodzeniu wychowanków w dorosłe życie są problemy emocjonalne, szczególnie dotyczące braku poczucia wartości i sprawczości, braku realnych perspektyw oraz nieufności do ludzi.
Pomoc w usamodzielnianiu powinna polegać na kilkuletniej pracy nastawionej na odbudowę poczucia wartości i rozwiązywanie problemów socjalnych, społecznych, emocjonalnych i rodzinnych. Powinna mieć zindywidualizowany charakter i być planowana i prowadzona w porozumieniu z wychowankiem
Innowacyjność modelu usamodzielnienia polega na: nastawieniu na wspieranie aktywności, odpowiedzialności i samodzielności wychowanków; wprowadzeniu profesjonalnych procedur (diagnoza problemowa, indywidualny plan pracy, konsultacje, superwizji, praca zespołowa); objęciu oddziaływaniem rodziny wychowanka oraz wypracowaniu programu szkolenia asystentów usamodzielnienia.

    Produkt finalny będzie zawierał:
  1. opis modelu usamodzielnienia zawierający:
    • schemat narzędzia diagnostycznego
    • schemat diagnozy rodziny i programu pracy z rodziną
    • założenia indywidualnego programu usamodzielnienia
    • wzór kontraktu zawieranego przez asystenta z wychowankiem
    • programy warsztatów
  2. program szkolenia asystenta usamodzielnienia

Grupa docelowa

1. Odbiorcy - młodzież powyżej 15 roku życia opuszczająca placówki opiekuńczo-wychowawcze i rodziny zastępcze
2. Użytkownicy - pracownicy PCPR, placówek opiekuńczo-wychowawczych, sądów, organizacji pozarządowych, ośrodków pomocy społecznej, itp. Podejmujący pracę z usamodzielniającą się młodzieżą

Partnerzy krajowi 

Partner nr 1
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Otwocku
Partner nr 2
Instytut Organizacji Przedsiębiorstw i Technik Informacyjnych InBIT Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie

Partner zagraniczny

Systemie Solutions Limited z Wielkiej Brytanii zajmuje się: konsultingiem w zagadnieniach społecznych, z uwzględnieniem rodzicielstwa zastępczego, diagnostyką systemową, wsparciem i szkoleniem rodzin zastępczych. Prowadzi coaching dla pracowników socjalnych, szczególnie zajmuje się zagadnieniami superwizji, relacji między organizacją i pracownikiem oraz diagnozą organizacji.

Opis  działań upowszechniających i mainstreamingowych

Opis działań upowszechniających i mainstreamingowych
Celem działań upowszechniających jest przygotowanie kadr do wdrażania modelu oraz szerokie informowanie o możliwościach jego wdrażania.

    Działania upowszechniające realizowane są poprzez:
  1. Intensywne szkolenia w zakresie stosowania modelu usamodzielnienia dla użytkowników przygotowujących się do pełnienia funkcji asystenta usamodzielnienia.
  2. Konsultacje dla osób i zespołów wdrażających programy usamodzielnienia.
  3. Konferencje upowszechniające model usamodzielnienia dla ok. 1 000 osób. (przedstawiciele szeroko rozumianej pomocy społecznej, edukacji, kuratorzy, władze samorządowe, pracownicy NGO). W wybranych konferencjach przewidujemy prezentacje i wystąpienia przedstawicieli partnerów krajowych i partnera ponadnarodowego.
  4. Zamieszczenie materiałów konferencyjnych na stronie www
  5. Publikacja i dystrybucja opisu modelu usamodzielnienia
  6. Upowszechnianie projektu i produktu w mediach przez rzecznika prasowego projektu.
  7. Przekazanie rekomendacji z badań przeprowadzonych w ramach projektu oraz z ewaluacji programu do instytucji administracji samorządowej i państwowej oraz mediów.

Celem działań włączających jest:
- zwiększenie gotowości do wdrażania modelu przez instytucje i organizacje pozarządowe działające na rzecz młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym.
- wprowadzenie do głównego nurtu polityki funkcji asystenta usamodzielnienia jako specjalizacji asystenta rodzinnego.
    W ramach działań włączających do głównego nurtu polityki realizowane będzie:
  1. Przekazywanie wypracowanych innowacyjnych rozwiązań wraz z narzędziami do ich wdrażania osobom i instytucjom zajmującym się problemami dzieci i młodzieży przebywających w opiece zastępczej.
  2. Angażowanie i przekonanie decydentów do uwzględniania kwestii usamodzielniania zgodnie z proponowanym modelem w bilansach potrzeb w zakresie pomocy społecznej i strategiach rozwiązywania problemów społecznych na wszystkich szczeblach administracji publicznej.

Działania włączające w główny nurt polityki są tożsame z działaniami upowszechniającymi. Będą realizowane w ramach prowadzonych szkoleń, konsultacji i konferencji, poprzez dostarczenie narzędzia w postaci opisu modelu usamodzielnienia oraz bezpośrednich kontaktów realizatorów projektu z przedstawicielami grup odbiorców.

MODEL USAMODZIELNIENIA WYCHOWANKÓW OPIEKI ZASTĘPCZEJ

W dniu 4 września 2013 roku, na posiedzeniu Regionalnej Sieci Tematycznej dla Województwa Mazowieckiego został pozytywnie zwalidowany produkt finalny projektu "Z opieki w dorosłość - model usamodzielnienia". Produkt finalny składa się z dwóch elementów: modelu usamodzielnienia wychowanków opieki zastępczej i programu szkolenia asystentów usamodzielnienia.

  1. Opis modelu usamodzielnienia zawierający:
    • Opis sposobu pracy asystenta usamodzielnienia
    • Opis działań wspierających proces usamodzielnienia.
    • Narzędzia stosowane w realizacji programu usamodzielnienia:
      • schemat diagnozy potrzeb i problemów wychowanka
      • schemat programu pomocy wraz z procedurą analizy efektów
      • przykładowy kontrakt z wychowankiem
      • rejestr dyspozycji i umiejętności dorastającego
  2. Program szkolenia asystentów usamodzielnienia zawierający:
    • założenia programu szkolenia
    • opisy treningów i warsztatów

Upowszechniany Opis modelu usamodzielnienia jest opisem sposobu pracy z dorastającymi wychowankami placówek i rodzin zastępczych. Intensywna i długofalowa pomoc asystenta usamodzielnienia nastawiona jest na przezwyciężanie dominujących problemów emocjonalnych blokujących możliwości rozwojowe młodych ludzi.

Model zawiera opis etapów pracy asystenta usamodzielnienia (wraz z dołączonymi narzędziami) oraz charakterystykę dyspozycji, kompetencji i umiejętności asystenta usamodzielnienia.

Do modelu dołączony został opis programu szkolenia, którego celem jest wyposażenie osób zainteresowanych wdrażaniem modelu w podstawowe kompetencje, umiejętności i wiedzę. Szkolenia, konsultacje i konferencje prowadzone w ramach Zadania 3 wspierają wdrażanie i upowszechnianie Modelu usamodzielnienia.

Produkt finalny - model usamodzielnienia powstał w odpowiedzi na diagnozę przyczyn niepowodzeń w usamodzielnianiu młodzieży zagrożonej wykluczeniem i został pozytywnie zweryfikowany na etapie testowania (wyniki ewaluacji zewnętrznej i wewnętrznej pozytywnie weryfikują skuteczność oraz trwałość modelu usamodzielnienia, wszystkie efekty przewidziane w dokumentach projektowych zostały osiągnięte). Produkt finalny zawiera opis sposobu pracy, którego celem jest zneutralizowanie skutków wychowania w dysfunkcyjnej rodzinie i pobytu w opiece zastępczej. Asystent usamodzielnienia jest koordynatorem procesu usamodzielniania, podejmowanym wobec wychowanka (około 14-15 roku życia) i wobec jego otoczenia społecznego. Model usamodzielnienia dostarcza wiedzy, informacji, narzędzi dotyczących metod i etapów pracy z wychowankiem, a szkolenie przygotowuje do ich stosowania. Proponowane rozwiązanie jest długotrwałe i pozornie droższe niż stosowane dotychczas (fikcyjne, realizowane na papierze, programy usamodzielnienia). Długofalowe efekty braku skutecznego modelu pomocy w usamodzielnianiu wychowankom opieki zastępczej mają konsekwencje w dwóch obszarach. Osoby słabo przygotowane do samodzielnego radzenia sobie w życiu (bierne i bezradne życiowo, bezrobotne, uzależnione, bezdomne, skazane) przez wiele lat obciążają budżet kosztami swojego funkcjonowania. Dodatkowo, osoby takie często nie radzą sobie w dorosłym życiu i powielają wzory wyniesione z dysfunkcyjnych rodzin czy placówek. Intensywna i efektywna pomoc wychowankom opieki zastępczej znacznie zwiększa ich szansę na samodzielne i satysfakcjonujące podejmowanie ról społecznych i zawodowych i uniezależnia ich od systemu pomocy społecznej.

    Model usamodzielnienia może być stosowany w:
  • instytucjach pomocy społecznej: OPS, PCPR, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, DPS-ach dla dzieci i młodzieży, domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży
  • placówkach podlegających MEN: całodobowych ośrodkach szkolno-wychowawczych, MOS, MOW,
  • zakładach podlegających Ministerstwu Sprawiedliwości: schroniskach dla nieletnich, zakładach poprawczych,
  • placówkach całodobowych prowadzonych przez organizacje pozarządowe i związki wyznaniowe,

Asystentami usamodzielnienia mogą być osoby pracujące w publicznych instytucjach pomocy społecznej, w organizacjach pozarządowych pracujących na rzecz dzieci i młodzieży zagrożonych wykluczeniem (kluby, świetlice, programy środowiskowe, placówki, poradnie, ośrodki terapii uzależnień, itp.), kuratorzy sądowi, wychowawcy i pedagodzy szkolni oraz wolontariusze posiadający przygotowanie do pracy z ludźmi.

Wdrożenie modelu usamodzielnienia i programu szkolenia nie wymaga inwestycji w infrastrukturę techniczną, zmian prawnych, ani zgody instytucji trzeciej. Niezbędne jest przeszkolenie kadry realizatorów w zakresie fachowych umiejętności pomocy i dyspozycji emocjonalnych oraz stosowania modelu i narzędzi.

    Nakłady finansowe są więc potrzebne na:
  • Szkolenie pracowników - konieczne jest przygotowanie asystentów usamodzielnienia do wdrażania modelu,
  • Wynagradzanie realizatorów modelu usamodzielnienia - umowy o pracę, umowy zlecenia lub czas pracy wydzielony z innych zadań,
  • Sfinansowanie działań towarzyszących - kursy, staże, obozy, warsztaty, grupy wsparcia, itp. (doświadczenia testowania modelu pokazują, że często wystarczająca jest oferta lokalnych instytucji i organizacji i nawiązanie współpracy z przedsiębiorcami)
    Załączniki:
  1. Opis modelu usamodzielnienia
  2. Opis programu szkolenia
  3. Rekomendacja M. Kaczmarek
  4. Rekomendacja A. Golczyńska-Grondas

TESTOWANIE MODELU USAMODZIELNIENIA

W testowaniu programu usamodzielnienia bierze udział 25 wychowanków rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo-wychowawczych 13 dziewcząt i 12 chłopców, 13 wychowanków domów dziecka i 12 dorastających w rodzinach zastępczych). Pracuje z nimi 12 asystentów usamodzielnienia, którzy pomagają im przygotować się do wejścia w dorosłe życie.

Celem pracy asystenta usamodzielnienia jest przygotowanie wychowanka opuszczającego opiekę zastępczą do samodzielności życiowej. Zadaniem asystenta jest wspieranie, motywowanie i towarzyszenie wychowankowi, prowadzące do uzyskania samodzielności. Głównym założeniem tej metody jest indywidualizacja: każda osoba objęta pomocą stawia sobie własne cele, dąży do nich własną drogą, może też potrzebować na to różnego czasu.

Młodzi ludzie uczestniczący w projekcie korzystają też z dodatkowych form wsparcia:

W czasie warsztatowych zajęć grupowych zdobywają i porządkują wiedzę na temat wzorców wyniesionych z rodzin pochodzenia, weryfikują oczekiwania dotyczące bliskich relacji i przygotowują się do budowania związków z innymi opartych na zaufaniu, szczerości i otwartości oraz odpowiedzialności.

Odbiorcy ostateczni mają możliwość poznania różnych zawodów oraz zdobycia dodatkowych kwalifikacji biorąc udział w samodzielnie wybranych kursach, dotyczących poznania podstawowych zasad i umiejętności związanych z zawodem:

  • Fryzjera
  • Kelnera
  • Osoby obsługującej kasę fiskalną

Dodatkowo mają możliwość rozwijania kompetencji kluczowych i podstawowych umiejętności życiowych poprzez udział w kursach:

  • Komputerowych
  • Ekologicznego odżywiania i gotowania
  • Prawa jazdy kategorii B

Każdy wychowanek biorący udział w projekcie może spróbować pracy w wybranym przez siebie zawodzie i zakładzie pracy poprzez uczestnictwo w programie staży zawodowych. Dzięki czemu może się przekonać i sprawdzić czy i czym chce się zajmować w przyszłości zdobywając pierwsze doświadczenia w pracy, pomagając i towarzysząc opiekunowi stażu podczas wykonywania zawodu:

  • Fryzjera w salonie fryzjerskim
  • Wychowawcy w przedszkolu
  • Nauczyciela w gimnazjum
  • Mechanika w warsztacie samochodowym
  • Kucharza lub kelnera w restauracji
  • Sprzedawcy w sklepie
  • Pracownika obsługi na stacji paliw
  • Magazyniera w magazynie budowlanych
  • Wychowawcy w ognisku wychowawczym

Trening umiejętności społecznych i zadaniowych odbywa się podczas realizacji wszystkich zadań, szczególnie intensywnie realizowany jest podczas obozów, których praca nad tą sferą jest głównym celem (podczas ferii zimowych zorganizowany został 2 tygodniowy wyjazd do Zakopanego, latem planowany jest 3 tygodniowy obóz wędrowny w Finlandii). Wychowankowie podczas wyjazdów, które zakładają ich aktywny udział w samoobsłudze, organizowaniu czasu, pomocy sobie nawzajem:

  • pracują nad odbudową swojego poczucia wartości i sprawczości
  • planują różne czynności a później weryfikują to co się udało, co nie, co można inaczej (analizowanie działania)
  • zmierzają się z codziennymi zadaniami jak robienie zakupów, gotowanie, wykonywanie dyżurów (samodzielność i odpowiedzialność)
  • uczą się rozwiązywania problemów na forum grupy, mówienia wprost, zmniejszania zależności od oceny, przyjmowania i dawanie informacji zwrotnych, uważność na innych
  • aktywnie spędzają wolny czas uprawiając sporty, chodząc na wycieczki, poznając świat i innych ludzi

TESTOWANIE PROGRAMU SZKOLENIA

W testowaniu programu szkolenia asystentów usamodzielnienia bierze udział 14 osób - psychologów i pedagogów przygotowujących się do pracy z usamodzielnianą młodzieżą w modelu asysty usamodzielnienia.

Szkolenie obejmuje pracę nad sobą oraz trening praktycznych umiejętności fachowych: budowania diagnozy problemowej, formułowania i prowadzenia indywidualnych programów usamodzielnienia, pracy w środowisku oraz pracy z rodziną. Takie podejście do szkolenia zawodowego oparte jest na współczesnych metodach pracy nastawionej na aktywizację i integrację osób i grup zmarginalizowanych i zagrożonych wykluczeniem społecznym.

Szkolenie to trwa około jednego roku i składa się z pięciu etapów:
1.trening komunikacji -(30 godz.)
2.trening interpersonalny-(60 godz.)
3.warsztaty umiejętności wychowawczych-(60 godz.)
4.warsztaty diagnozy problemowej-(50 godz.)
5.warsztaty budowania programu usamodzielnienia-(50 godz.)
6.wykłady-(10 godz.)
    Materiały do pobrania:
  1. Opis modelu usamodzielnienia
  2. Zasady brytyjskiego systemu usamodzielnienia
  3. Raport z badań JJW
  4. Raport z badań PBS
Kapitał Ludzki Unia Europejska Europejski Fundusz Społeczny Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego


Współorganizatorzy i sponsorzy:
FEDERACJA NA RZECZ REINTEGRACJI SPOŁECZNEJ
II ZESPÓŁ KURATORSKIEJ SŁUŻBY SĄDOWEJ SĄDU REJONOWEGO W PIASECZNIE  
AKADEMICKIE LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE przy PWSZ w Płocku
FUNDACJA EDUKACJI I TWÓRCZOŚCI
GMINA PIASECZNO
OŚRODEK INTERWENCJI KRYZYSOWEJ MOPS w Płocku
POWIATOWE CENTRUM POM OCY RODZINIE W OTWOCKU  
PREZYDENT MIASTA PŁOCKA - PATRONAT HONOROWY
STOWARZYSZENIE PENITENCJARNE "PATRONAT" ODDZIAŁ W PIASECZNIE  
STOWARZYSZENIE POMOCY RODZINIE I DZIECIOM "SZANSA"
STOWARZYSZENIE POMOCY RODZINOM "TYGIEL"
URZĄD MIASTA PŁOCKA


Materiały konferencyjne
OPIS MODELU USAMODZIELNIENIA
Pobierz w formie PDF
POTRZEBY I PROBLEMY DORASTAJĄCYCH W OPIECE ZASTĘPCZEJ
Pobierz w formie PDF
PRACA SOCJALNA - MOTYWOWANIE DO ZMIANY
Edward Orpik
Pobierz w formie PDF
PRACA Z RODZINĄ - ALTERNATYWA DLA OPIEKI ZASTĘPCZEJ
Marek Liciński
Pobierz w formie PDF
PRZEMOC W POMOCY
Marek Liciński
Pobierz w formie PDF


Zapraszamy do komentowania projektu na forum.





Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Szczegóły znajdziesz w Polityce Plików Cookies. Zamknij